Bir Bayram Beklerken!..

"-Bizler acı ve ızdırap dolu bir nesil, çağlar boyu biriken günahların çilekeşleriyiz.

-Yıkık dökük viranelerin bekçisi, kaptanı meçhul geminin yolcusuyuz...

-Fatih Sultan Mehmet'in torunları, Osmanlının yetim evlatlarıyız..."

Dizimizi dövüp hissiyet nevinden kuracağımız bu cümleler; sık sık zihnimi meşgul ediyor, uykularımı kaçırıyor. 

Fakat yine de ümitvar olmaktan kendimi alamıyorum..

Afrika'da özellikle de Somali, Kenya ve Etiyopya'da açlık sürerken, Libya'da düne kadar müslümanlar birbirleriyle savaşırken, Suriye'de ufak bir azınlık bütün bir millete zulmederken, Pakistan henüz kendisine gelememişken, Filistin ve Doğu Türkistan kanayan birer yarayken ve dünyanın muhtelif yerlerinde değişik şekil ve boyutlarda zulüm devam ederken beşer ve eşyanın tabiatı yeryüzünde yeniden adaleti tesis edecek olan Osmanlı'nın torunları nerede diyor.

Bu yakarışlar karşısında ne diyeceğiz bilemiyorum!...

Bizde kardeş kavgasına düştük mü diyeceğiz?....

Onlarca milleti birarada idare eden ecdadımıza rağmen, 30 senedir Kürtlerin gönlünü yapıp elindeki sılahı alamadık mı diyeceğiz?...

Hiçbirini diyemeyiz desek de anlatamayız, anlamazlar...

Avrupa'nın çöktüğü, Amerika'nın çatırtılarını işittiğimiz şu günlerde tarih bu millete ve bu devlete yeniden bir misyon yüklüyor.

Biz göremesek de (görmek istemesek de) Anadolu'dan parlaytan ışık çoktan birilerini korkutmuş bile...

Artık belimize vurulan bu kamburdan, ayağımıza dolanan iplerden kurtulmanın zamanı geldi de geçiyor.

Şu an içinde bulunduğumuz sıkıntılı sürecin, inşallah gelecek güzel günleri hayal ederek doğum sancısı niteliğinde olduğunu varsayıyorum!..