MEKTUP

Hasret bana böyle tuzak kurmuşken

Seni düşünmemek, zor anacığım.

Memleketim bana ırak olmuşken

Hasrete dayanmak, zor anacığım.

Türkoğlu’ndan trenle çıkmıştık yola,

Her onbeş dakkada veriyor mola,

Trenle yolculuk; zor zor ama,

Hasret dahada zor, zor anacığım.

Gelipte Konya’ya indik çok erken,

Ciddiyim bunları, bunları derken,

Hep gençler burada orucu yerken,

Açlığa dayanmak zor anacığım.

Hasretin gözü kör, kulağı sağır,

Yurda da alıştım ben ağır ağır,

İstersen kız bana, istersen bağı,r

Onlarsız yaşamak, zor anacığım.

Her yemekte iki kuyruk oluyor,

Bize kadar tüm yemekler soğuyor,

Beklemekten zeytin bile kuruyor,

Burada yemek yemek, zor anacığım.

Bunları dinlerken ağlama sakın,

Gönlünde kederi bağlama sakın,

Düşünüp gönlünü dağlama sakın,

Gelmeme daha var, var anacığım.