MEKTUPll

Konya’ya geleli bak dört yıl oldu,

Dönmeme az kaldı, az anacığım.

Dönmek elde olsa dönerdim amma,

Hele olsun bu yıl, yaz anacığım.

Ne günler yaşadık acı ve tatlı,

Konya’da gülmedi oğluyun bahtı,

Burada yaşamak taştanda katı,

Baharı yitirtti, güz anacığım.

Bazan para biter, bulunmaz olur,

Dostlarımız gelmez, görünmez olur,

Sılada adımız anılmaz olur,

Derdimize dermen, biz anacığım.

Hele bazan öyle olur ki durum,

Her taraf problem, her taraf sorun,

Tam kış ortasında bitince odun,

Bir daha gelir mi yaz anacığım?

Bu ikinci mektup, tam dört senede,

Beni unutmayın burada gene de,

Varsın olsun, dayanırım yine de,

Bir mektupta sen yaz, yaz anacığım.